Professor Vilho Väisälä, oprichter van Vaisala en uitvinder

Professor Vilho Väisälä (1889-1969) heeft Vaisala opgericht en was lange tijd directeur. Vaisala was het levenswerk van Vilho Väisälä. Hij was een getalenteerd uitvinder van meteorologische instrumenten en een gewaardeerd wetenschapper op dit gebied. Vilho Väisälä, onder de werknemers van Vaisala ook wel bekend als de "Prof", stelde de basisrichtlijnen op voor de activiteiten van Vaisala. Deze richtlijnen, creativiteit, aandacht voor kwaliteit, toewijding, trots op professionele vaardigheden en vertrouwen in iemands eigen bekwaamheid, worden vandaag de dag bij Vaisala nog steeds in ere gehouden.

Academische en professionele achtergrond

Väisälä studeerde wiskunde en promoveerde tot doctor. In 1912 behaalde hij een doctoraalgraad met wiskunde als hoofdvak aan de Universiteit van Helsinki. Nadat hij in 1918 zijn doctoraal in de filosofie behaalde aan de Universiteit van Helsinki, promoveer hij in 1919 met een proefschrift op het gebied van de wiskunde waarin hij de uniekheid behandelde van de inverse functie van een elliptische integraal van de eerste soort.

In 1912 begon Vilho Väisälä zijn 36-jarige dienstverband bij het Central Meteorological Institute. Van 1912-1919 was Väisälä eerst werkzaam als assistent en magnetist en voerde hij magnetische metingen uit in verschillende delen van Finland. In 1916 werd hij benoemd tot hoofd van het vliegerstation in Ilmala en in 1919 werd hij manager van de aërologische afdeling. Väisälä bracht talrijke verbeteringen aan in de vliegermethode die werd gebruikt voor het bestuderen van de atmosfeer. Daarnaast bouwde hij vele andere apparaten, zoals een statoscoop en een windmeter. Prof. Väisälä behield zijn hele leven belangstelling voor dit onderwerp: hij schreef meer dan honderd wetenschappelijke verhandelingen en bracht tien gepatenteerde uitvindingen op de markt.

Grondige aanpak bij het ontwikkelen en testen van de radiosonde

Begin 1931 ging professor Väisälä van start met de ontwikkeling en de bouw van een Finse radiosonde. Väisälä’s basisidee was gebruik te maken van het principe van de variabele capaciteit voor radiosondesensoren. De eerste historische vlucht van de Väisälä-radiosonde vond plaats op 30 december 1931. De nieuwe radiosonde werd in 1935 gepresenteerd aan de internationale meteorologische gemeenschap, en in 1936 werd het instrument al geschikt bevonden voor routinematig meteorologisch gebruik. De radiosonde van Väisälä was eenvoudig, betrouwbaar en niet duur. Deze structurele kenmerken werden uit het oogpunt van gebruik en productie goed ontvangen. De radiosonde van Vaisala wekte natuurlijk veel belangstelling. Al snel werd de Finse radiosonde in alle Scandinavische landen in gebruik genomen. De fabricage ervan werd overgedragen aan een fabriek die door Prof. Väisälä werd opgericht. De eerste levering van een radiosonde aan de VS vond plaats op 30 juli 1936.

Aërologisch ontwikkelingswerk

Vilho Väisälä bezat een gedegen theoretische kennis van de aërologie en de daarmee samenhangende problemen en had bovendien veel ervaring in het bouwen van hoogwaardige wetenschappelijke meetapparatuur. Zijn naam is onlosmakelijk verbonden met de ontwikkeling van aërologische instrumenttechnieken, niet alleen in Finland maar ook wereldwijd. Naast zijn functies in een wetenschappelijk onderzoeksinstituut en als universiteitsdocent, heeft Väisälä een omvangrijke en duurzame bijdrage geleverd aan de wetenschappelijke samenwerking op dit gebied.

De belangrijkste factor bij de ontwikkeling van zijn radiosonderingssysteem was de gave van Väisälä om nieuwe eisen en problemen waar dan ook op te sporen, en zijn bereidheid om met nieuwe oplossingen te komen. Hij volbracht zijn uiterst waardevolle werk als ontwikkelaar, uitvinder en bouwer van meteorologische instrumenttechnieken. Tot zijn dood was hij directeur van Vaisala.